hu-chen-6yi0oPZSNy4-unsplash (1).jpg

ODPOWIEDZI NA NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA

1. Co to jest Duchowa Adopcja?


Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej – radosnej, bolesnej lub chwalebnej (Ojcze nasz i 10 Zdrowaś Maryjo) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitw można dołączyć dowolnie wybrane dobre postanowienia.




2. Jakie mogą być dodatkowe postanowienia?


Dodatkowymi postanowieniami mogą być np.: częsta spowiedź i Komunia święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, walka z nałogami, pomoc osobom potrzebującym, dodatkowe modlitwy jak litanie, nowenny, koronki… Należy podejmować postanowienia realne, mając na uwadze indywidualne możliwości wykonania.




3. Czy można podejmować Duchową Adopcję bez dodatkowych postanowień?


Tak. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe, choć adoptujący chętnie je podejmują.




4. Jak zrodziła się Duchowa Adopcja?


Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji powstał przy kościele Ojców Paulinów w Warszawie. Stąd Duchowa Adopcja rozprzestrzenia się na kraj i poza jego granice.




5. Jakie są owoce Duchowej Adopcji?


Duchowa Adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne, spowodowane grzechem aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy, ofiary i postu), pomaga (w szczególności ludziom młodym) kształtować charakter, walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania, pogłębia kontakt z Bogiem. Pomaga odkrywać głęboki sens zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej modlitwy i miłości w rodzinach.




6. Kto może podejmować Duchową Adopcję?


Każdy. Osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku. Jedynie dzieci podejmują Duchową Adopcję pod opieką rodziców.




7. Ile razy można podjąć Duchową Adopcję?


Można podejmować ją wielokrotnie, pod warunkiem wypełnienia poprzednich zobowiązań.




8. Czy trzeba za każdym razem składać przyrzeczenia?


Tak.




9. Czy można adoptować więcej niż jedno dziecko?


Duchowa Adopcja dotyczy jednego dziecka.




10. Czy wiemy, jakiej narodowości będzie adoptowane dziecko?


Nie wiemy. Imię dziecka zna jedynie Bóg.




11. Skąd pewność, że Bóg wysłucha mojej modlitwy?


Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmocy nieograniczone Miłosierdzie Boże. Bóg jest dawcą życia i Jego wolą jest, by każde poczęte dziecko żyło i było otoczone miłością rodziców.




12. Czy jest grzechem, jeżeli danego dnia zapomni się odmówić modlitwę?


Zapomnienie nie jest grzechem. Grzechem jest świadome i dobrowolne zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia.




13. Czy przerywa się Duchową Adopcję, gdy zaniedbało się modlitwę przez dłuższy czas?


Długa przerwa (miesiąc, dwa) przerywa Duchową Adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy Duchową Adopcję kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.




14. Czy Duchową Adopcję mogą podejmować osoby żyjące w związkach niesakramentalnych?


Tak, podobnie jak i osoby rozwiedzione.




15. Czy ważna jest Duchowa Adopcja podjęta za pośrednictwem radia?


Tak.




16. Czy przyrzeczenia Duchowej Adopcji muszą być składane w formie uroczystej, wyłącznie w kościele w obecności kapłana?


Wskazane jest, by przyrzeczenia były przeprowadzane uroczyście, chociaż można je złożyć także prywatnie.




17. Czy Duchową Adopcję mogą podejmować osoby, które nie uczestniczyły w przygotowaniach – chore, niepełnosprawne, w sędziwym wieku?


Tak. Mogą podejmować prywatnie.




18. W jaki sposób można złożyć przyrzeczenia prywatnie?


Odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez kolejnych dziewięć miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. W celu zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.




19. Jak krzewić modlitwę Duchowej Adopcji?


pozyskać kilka osób zainteresowanych Duchową Adopcją
uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń Duchowej Adopcji w kościele
skontaktować się z ośrodkami Duchowej Adopcji, gdzie można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc w przeprowadzeniu przyrzeczeń.





Adresy:

  • Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji –JASNA GÓRA ul. O. A. Kordeckiego 2 PL 42-225 Częstochowa 25 Tel.: 034/37-77-415 mail: adopcja.duchowa@jasnagora.plwww.duchowaadopcja.info

  • Klasztor Ojców Paulinów ul. Długa 3, 00-263 Warszawa tel. (0-22) 831-45-75

  • Ośrodek Informacji Duchowej Adopcji ul. K. Dunikowskiego 1A m.6 80-526 Gdańsk Brzeźno

„Naród, który zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości” - Jan Paweł II do Polaków

Historia

Duchowa Adopcja to modlitwa w intencji adoptowanego dziecka oraz jego rodziców. Trwa dziewięć miesięcy mniej więcej tyle, ile ciąża kobiety. Duchową Adopcję Dziecka Poczętego zainicjowała Błękitna Armia Matki Bożej Fatimskiej. Informacje na temat tej inicjatywy przeniknęły do Polski za pośrednictwem artykułu Pawła Milcarka, zamieszczonego w “Rycerzu Niepokalanej” ze stycznia 1987 roku. W Polsce inicjatywa zakiełkowała w kościele pw. Ducha Świętego oo. Paulinów w Warszawie przy ul. Długiej. Powstała grupa pod nazwą Straż Pokoleń. Pierwszej Duchowej Adopcji dokonano 2 lutego 1987 roku.
Na początku 1994 roku powołano do życia ogólnopolski Ruch Krzewienia Duchowej Adopcji, pod patronatem Przeora Jasnej Góry. 25 i 26 marca 1994 roku na Jasnej Górze w Częstochowie odbyła się promocja Duchowej Adopcji i pierwsze przyrzeczenia przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Królowej Polski.

Czym jest?
Duchowa Adopcja jest ślubem, którego treścią jest modlitewne zobowiązanie podjęte przez konkretną osobę w intencji ocalenia zagrożonego życia dziecka w łonie matki oraz sprawiedliwego i prawego życia po urodzeniu dziecka, którego imię znane jest jedynie Bogu.
Istotą Duchowej Adopcji jest codzienna modlitwa, trwająca przez dziewięć miesięcy i obejmująca specjalną modlitwę w intencji dziecka i jego rodziców oraz jedną z tajemnic Różańca, a także dobrowolnie podjęte praktyki religijne, takie jak: Komunia Święta, post, aktywne wspieranie dzieł charytatywnych (pomoc samotnym matkom, rodzinom wielodzietnym, osobom starszym, chorym itd.). Bardzo cennym zobowiązaniem może być także pozyskiwanie nowych zwolenników Duchowej Adopcji oraz apostolstwo w obronie życia.

Kto może adoptować?
Osoba, która podejmuje Duchową Adopcję, spełnia zaszczytny akt ofiary. Chociaż dziecka nigdy nie zobaczy, nie przytuli, nie przygarnie do serca, broni jego życia. Wypowiadając słowa modlitwy, prosi również Jezusa o zmianę nastawienia rodziców do zagrożonego dziecka, o nowe, poprawne ukształtowanie ich psychiki, by zrozumieli, że rodzina jest niezastąpioną wspólnotą, ale spełni swą rolę tylko wtedy, gdy będzie zbudowana na wzajemnej miłości.
Bardzo ważne jest, by Duchową Adopcję podjęli zwłaszcza ludzie młodzi , uczniowie, studenci, młode małżeństwa. Jeśli bowiem podejmą ofiarę modlitwy o ocalenie od zagłady jednego nieznanego im dziecka, to nie dopuszczą nigdy do śmierci własnego poczętego dziecka.
Podjęcie Duchowej Adopcji jako modlitewnego indywidualnego zobowiązania zapoczątkowuje zbiorowe przyrzeczenie złożone przez grupę osób w kościele, w czasie uroczystej Mszy świętej lub nieszporów, w jedno ze świąt (np. Matki Bożej, najlepiej w święto Zwiastowania). Samej uroczystości przyrzeczeń powinno się nadać bogatą oprawę. Możliwe jest również przyrzeczenie poza kościołem, na przykład podejmowane przez osoby starsze, chore, niepełnosprawne, a złożone później na ręce kapłana.

Duchowa Adopcja w Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia


Każde przyrzeczenie poprzedzone jest trzydniowym przygotowaniem rekolekcyjnym, rozpoczynającym się Mszą świętą o godz. 17.00 w dni powszednie, w niedzielę nabożeństwem o godz. 17.00, a następnie Mszą świętą o godz. 18.00. Przyrzeczenia Duchowej Adopcji składane są podczas Mszy świętej o godz. 17.00 w dni powszednie, a o godz. 18.00 w niedziele, oraz podczas niżej podanych uroczystości i świąt Maryjnych:

  • 2 lutego Święto Objawienia Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej)

  • 25 marca Uroczystość Zwiastowania Pańskiego

  • 31 maja Święto Nawiedzenia NMP

  • 8 września Święto Narodzenia NMP

  • 8 grudnia Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP

  • W każdy drugi poniedziałek miesiąca odbywają się spotkania rodziny Duchowej Adopcji rozpoczynające się Mszą świętą o godz. 17.00.

          Duszpasterzem rodziny Duchowej Adopcji jest  o. Michał Gawryluk


 

Formuła przyrzeczenia Duchowej Adopcji

Najświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci. Wiedziony(a) pragnieniem niesienia pomocy w obronie nie narodzonych, ja,…….postanawiam mocno i przyrzekam, że od dnia w święto/uroczystość…………biorę w Duchową Adopcję jedno dziecko, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez dziewięć miesięcy każdego dnia modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu. Tymi modlitwami będą:

  • jedna tajemnica różańca

  • moje dobrowolne postanowienia

  • modlitwa, którą dziś po raz pierwszy odmówię...

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki, Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po narodzeniu, proszę Cię w intencji tego nie narodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen

DUCHOWA ADOPCJA